Buvisining 3 000 rupiyidan boshlangan yo‘l
Kumkum Anil Mohod 17 yoshida Osiyo o‘yinlari tarixiga kirdi. Hindistonlik kamonchi 2026-yilgi Aichi–Nagoya Osiyo o‘yinlarida ayollar o‘rtasidagi rekurv bahslarida (kamonning uchlari qayrilgan, aniq nishonga mo‘ljallangan turi) ikkita oltin medalni qo‘lga kiritdi.
Uning sportdagi ilk qadamlariga buvisi Kusum yordam bergan: 2018-yilda buvisi kamon sotib olishi uchun unga 3 000 rupiy bergan. Sakkiz yil o‘tib, o‘sha kamonni ilk bor ushlagan qiz Osiyoning eng kuchli jamoalaridan biri bo‘lgan Janubiy Koreyani mag‘lub etdi.
Mohod Hindiston ayollar kamon otishida yangi davr boshlanganini ko‘rsatdi: jamoaviy bahsda ham, yakkalik finalida ham oltin medalni qo‘lga kiritdi.
Ikki final, ikki tarixiy g‘alaba
Mohod Ankita Bhakat va Kirti Sharma bilan birga ayollar jamoaviy bahsida Janubiy Koreyani yengib, Hindistonga ushbu yo‘nalishdagi ilk Osiyo o‘yinlari oltin medalini olib berdi. Bu natija koreyaliklarning musobaqadagi ketma-ket sakkizta oltin medalga erishish seriyasini to‘xtatdi.
Ertasi kuni Mohod yakkalik finalida yana koreyalik raqibga qarshi maydonga tushdi. U Oh Ye-jin bilan bellashuvda setlar bo‘yicha 5:5 hisobiga rozi bo‘ldi va g‘olibni aniqlash uchun qo‘shimcha hal qiluvchi o‘q otildi.
Bu usulda sportchilar tenglikni buzish uchun yana bittadan o‘q otadi; nishon markaziga yaqinroq tekkan o‘q egasi g‘olib bo‘ladi. Mohod 10 ochko to‘pladi, Oh Ye-jin esa 8 ochko oldi. Shu tariqa Mohod Hindiston ayollari orasida Osiyo o‘yinlarining rekurv yakkalik bahsida oltin medal olgan ilk sportchiga aylandi.
Hindistonlik kamonchi aralash jamoaviy bahsda ham kumush medalni qo‘lga kiritdi. Janubiy Koreya ayollar jamoasi esa 1978-yilgi Bangkok o‘yinlaridan buyon ilk marta Osiyo o‘yinlarini oltin medalsiz yakunladi. Kamon otish Osiyo o‘yinlari dasturiga kiritilganidan beri bunday holat ilk bor yuz berdi.
Kamondan otishni bolalarga yaqinlashtirgan muhit
Mohod Hindistonning Maharashtra shtatidagi Amravati shahrida ulg‘aydi. Otasi Anil Manohar shirinlik do‘konlariga mahsulot yetkazib berish uchun qutilar tayyorlar, onasi Rupali esa qizini kamon otish bilan shug‘ullanishga undagan.
U yashagan hududda bolalarni sportga jalb qilish uchun mahalliy tadbirlar ham o‘tkazilgan. Qishloq bayramlarida kamon otish mashg‘ulotlari tashkil etilib, yoshlar orasidan iste’dodli bolalar qidirilgan; hatto 5–6 yoshli bolalar ham kamonni ilk bor sinab ko‘rish imkoniga ega bo‘lgan.
Bunday imkoniyatlar muhim, chunki sportdagi iste’dod ko‘pincha uni erta sinab ko‘rish va muntazam shug‘ullanish uchun sharoit bor-yo‘qligiga bog‘liq. Mohod kamon bilan mashg‘ulot boshlaganidan atigi olti oy o‘tib, mamlakat miqyosidagi yoshlar musobaqasida kumush medal olgan.
Iste’dod bor edi, ammo sharoit oson bo‘lmadi
Yuqori natijalar darhol yangi jihozlar yoki qulay mashg‘ulot sharoitlarini olib kelmadi. Mohod Shanxaydagi Jahon kubogida ayollar jamoasi bilan oltin medalni qo‘lga kiritganida, u besh yildan beri ishlatib kelayotgan, avval boshqa birov foydalangan kamondan foydalanardi.
Mashg‘ulotga birga boradigan ayrim bolalar sportni tashlagach, yo‘l xarajatlari oilaga yanada og‘ir tushdi. Otasi qizini mashg‘ulotlar va musobaqalarga mototsiklda olib borib, safar masalasini hal qilishga harakat qildi. Musobaqalarda qatnashish uchun kerak bo‘ladigan xarajatlar ham oila zimmasiga katta yuk bo‘lgan.
Mohodning murabbiyi Prafull Dange uning o‘rganishga ishtiyoqi kuchli ekanini va kamonni tortish texnikasini tez o‘zlashtirganini aytgan. Texnika deganda sportchi kamonni qanday tutishi, tortishi va o‘qni nishonga yo‘naltirishi nazarda tutiladi — xuddi musiqachi cholg‘uni to‘g‘ri chalishni qayta-qayta mashq qilgani kabi.
Koronavirus pandemiyasi sabab odatdagi mashg‘ulotlar qiyinlashganida, Mohod qisqa masofadan o‘q otishni ko‘p takrorladi. Bu mashqlar unga kamonni tortishda orqa mushaklarini to‘g‘ri ishlatish hissini o‘rgatishga yordam berdi. Cheklangan sharoitda ham muntazam mashq qilish uning tayyorgarligini davom ettirish imkonini berdi.
Yosh sportchining xalqaro maydonga chiqishi
Mohodning yutug‘i bir musobaqada kutilmaganda porlab qolish bilangina izohlanmaydi. U Hindistondagi Khelo India dasturidan ko‘mak olgan. Bu dastur yosh sportchilarni aniqlash va ularning mashg‘ulotlari hamda musobaqalarda qatnashishiga yordam berishga qaratilgan.
Mohod kattalar toifasidagi ilk mavsumidayoq xalqaro maydonda e’tibor qozondi: Shanxay Jahon kubogida ayollar jamoasi bilan oltin medal yutdi. Osiyo o‘yinlari terma jamoasiga saralashda esa Olimpiadada to‘rt marta qatnashgan tajribali Deepika Kumari ustidan g‘alaba qozonib, Hindiston vakillari safiga kirdi.
Saralashdagi bu natija uning yutug‘i faqat yoshligi yoki bir kunlik omad bilan bog‘liq emasligini ko‘rsatdi. U tajribali raqiblar bilan bellashib, yirik musobaqalarda Hindiston nomidan qatnashishga tayyor ekanini isbotladi.
Otaning sovg‘asi: qizining g‘alabasiga shirinlik
Mohod Shanxayda oltin medal olganida, otasi avval o‘zi qutilar tayyorlab mahsulot yetkazib bergan shirinlik do‘koniga telefon qildi va shirinlik buyurtma berdi. U qutilar yasaydigan ota sifatida qizining g‘alabasini do‘kondan xarid qilgan shirinlik bilan nishonladi.
Shirinliklar otasi tayyorlagan qutilarga joylanib, Mohodga topshirildi. Otasi medal yoki terma jamoaga saralash kabi quvonchli xabarlarni eshitganida, avvalgi hamkorlariga qo‘ng‘iroq qilib shirinlik buyurtma berishini aytgan. U Osiyo o‘yinlaridagi g‘alabalarni ham shu odat bilan nishonlashni rejalashtirgan.
Bu oddiy sovg‘a oilaning sportchiga ko‘rsatgan ko‘magini ham ifodalaydi. Kamon, safar va musobaqa xarajatlari oila uchun qiyin bo‘lgan paytlarda ham ota-onasi qizining maqsadiga erishishi uchun yonida turdi.
Koreya uchun ogohlantirish, Hindiston uchun yangi umid
Mohodning g‘alabalari Hindiston kamon otishi uchun ikki muhim marrani belgiladi: ayollar jamoaviy bahsida ilk Osiyo o‘yinlari oltin medali va yakkalik rekurv bahsida ham ilk oltin. U ikki finalda ham koreyalik raqiblarni yengib, bu natijalar tasodif emasligini ko‘rsatdi.
Janubiy Koreya ayollar kamon otishida uzoq yillar davomida katta ustunlikka ega bo‘lib kelgan. Shu sabab Mohod boshchiligidagi Hindiston jamoasining sakkiz karra chempionlik seriyasini tugatishi va keyin yakkalik finalida yana g‘alaba qilishi Osiyo sportidagi kuchlar muvozanati o‘zgarishi mumkinligiga ishora qildi.
Eng e’tiborli jihati — Mohod hali 17 yoshda. Uning 2028-yilgi Los-Anjeles Olimpiadasida qanday natija ko‘rsatishini hozirdan aniq aytib bo‘lmaydi, ammo Osiyo o‘yinlaridagi ikki oltin medal Hindistonning kelajakdagi umidlaridan birini namoyon qildi.
- Yoshi: 17
- Osiyo o‘yinlaridagi medallari: jamoaviy bahsda oltin, yakkalikda oltin, aralash jamoaviy bahsda kumush
- Yakkalik finalidagi hal qiluvchi o‘q: Mohod — 10 ochko, Oh Ye-jin — 8 ochko
- Tarixiy natija: Hindiston ayollarining rekurv bahslaridagi ilk jamoaviy va yakkalik oltin medallari



















